Generation Y

A short research into loneliness of Generation Y and how this looks like. As a twenty-one year old, I belong to Generation Y. A Generation born in between 1982 and 2000. A generation that is also called ‘the echo-boomers’ or ‘Millennials’. It’s a generation were much has been written, judged and said about. ‘Generation Y is a disaster for employers’ ‘Generation Y is not lazy but tired of excellence pressure’. Although I think that every generation has its own features, loneliness can be seen as a feature of Generation Y. Lonely because they have too high expectations of themselves without being able to directly live up to it. Lonely because through social media they think their peers can. Lonely because they have never really learned to be alone and, lonely because they have forgotten how to connect with others offline. You often come across ideas to fight against loneliness, but what I think is that we should not only fight loneliness. We need to re-introduce certain values. Values like faithfulness, loyalty and self-reflection. But also, other things like learning to spend offline time, making close friendships and accepting failures.

Year 2015
A
Als ik mijn huisdeur achter me sluit word ik plotseling een silhouet in de straat, een voorbijganger, een naamloze.
B
Volgens mij is dat de voornaamste reden dat mensen in grote steden wonen. Een ultiem gevoel van anonimiteit.
A
In de stad ben je pas anoniem als je je aan de regels houdt.
B
Hoezo?
A
Je bent pas anoniem als je niet opgemerkt wordt. Als je net als je buren nooit de gordijnen open hebt en als je niemand groet als je voorbijloopt.
B
Als iemand iets raars doet weet ik toch niet wie het is. Ik zou trouwens ook niet weten aan wie ik dat dan zou moeten vertellen.
A
Tja…
A
Misschien doen mensen daarom wel rare dingen. Omdat het toch niemand iets uitmaakt.
B
In een grote stad denken mensen teveel aan zichzelf.
A
Duizenden mensen die samen eenzaam zijn.
B
Ik heb nooit een gezelliger kameraad gevonden dan de eenzaamheid.
A
Ik ook niet.
Ze keken elkaar aan met die niet onder woorden te brengen uitdrukking van gelukzaligheid die twee eenzame mensen over zich krijgen wanneer ze elkaar ontmoeten en de zekerheid gevonden hebben dat ze de eenzaamheid voortaan gezamenlijk zullen bestrijden.